بی پلاکی های جنگی که نیامده

توی جبهه ها همه جبهه ها یک قبری هست که شاعر لاغری توی آن خوابیده این برای هیچ کس مهم نیست یکسری آدمند که توی بیابان می افتند و هیچ کس سراغشان را نمیگیرد آدمهای بی عرضه ای که قبل از آنکه بتوانند فرار کنند گلوله خورده اند. این هیچ خوب نیست این اصلا عادلانه نیست. آدمها بالفرض هم که بمیرند نباید توی بیابان بی پلاک بمانند. پلاک خیلی مهم است پلاک سرباز از تفنگش خیلی بیشتر ارزش دارد. یک کسی باید یادش باشد. یک کسی باید یادش بیاید...

 

 
   


Wednesday, August 31, 2011
 
تمام تابستان را
تمام اردوگاه را
تمام فحش های سرجوخه عدنان را
تمام برف سال بعد را
سیگار به سیگار
دنبال تکه ای کاغذ بودم
که برایت بنویسم
به پسرعمویت بله نگویی ناگاه
زنده ام و برخواهم گشت روزی