بی پلاکی های جنگی که نیامده

توی جبهه ها همه جبهه ها یک قبری هست که شاعر لاغری توی آن خوابیده این برای هیچ کس مهم نیست یکسری آدمند که توی بیابان می افتند و هیچ کس سراغشان را نمیگیرد آدمهای بی عرضه ای که قبل از آنکه بتوانند فرار کنند گلوله خورده اند. این هیچ خوب نیست این اصلا عادلانه نیست. آدمها بالفرض هم که بمیرند نباید توی بیابان بی پلاک بمانند. پلاک خیلی مهم است پلاک سرباز از تفنگش خیلی بیشتر ارزش دارد. یک کسی باید یادش باشد. یک کسی باید یادش بیاید...

 

 
   


Wednesday, April 7, 2010
 
کوچه ی تنگی بود کوچه ی شهید بهادری
که از خرمشهر تا تهران دویده بود
تا بگوید " مریمی . . .  مریمی . . .  تو را دوست دارم و از جنگ "
هیچ کس نشنید فعل جمله شهید بهادری چه بود
فعل او هم کلاغ پر
شهید پر
جنگ اما . . .