بی پلاکی های جنگی که نیامده

توی جبهه ها همه جبهه ها یک قبری هست که شاعر لاغری توی آن خوابیده این برای هیچ کس مهم نیست یکسری آدمند که توی بیابان می افتند و هیچ کس سراغشان را نمیگیرد آدمهای بی عرضه ای که قبل از آنکه بتوانند فرار کنند گلوله خورده اند. این هیچ خوب نیست این اصلا عادلانه نیست. آدمها بالفرض هم که بمیرند نباید توی بیابان بی پلاک بمانند. پلاک خیلی مهم است پلاک سرباز از تفنگش خیلی بیشتر ارزش دارد. یک کسی باید یادش باشد. یک کسی باید یادش بیاید...

 

 
   


Saturday, September 20, 2008
 
سیب اول را فرمانده گاز زد
بعد نوبت کونه ی خیار بود
برای من و تو که آمده بودیم پشت سنگر برای سیگاری گرفتن
بوی خیار در دهان پیچید
و تو افتادی
و من به سرفه سرفه ات
و بوی خردل و مرخصی آخر سال و کلاغ پر
سیب رفته بود و فرمانده پر و من با سرفه به جستجوی تو

Labels: